Inlogformulier

       
  • Kids
  • Evenementen
  • Clubs
  • Stedentrip
  • Bands
  • Sportief
  • Fietsclub
  • Feesten
  • Workshops

Het Kleine blad (10-2006)

 

Mijn fietsseizoen door Arie Hertgers

Graag maak ik jullie deelgenoot van hoe mijn training- en fietsseizoen is verlopen dit jaar met een korte vooruitblik naar volgend jaar.

Het voorseizoen
Ook dit jaar bestond het voorseizoen weer uit het langzaam opbouwen van de kilometers om op tijd klaar te zijn voor het jaarlijkse hoogtepunt: de Luxemburg tocht met de (overwegend) Achmea collega's. Hierbij heb ik zoveel mogelijk deelgenomen aan de wekelijkse training op de dinsdagavond. Zo'n vast trainingsmoment is voor mij een welkome stok achter de deur, ook als het een keertje wat minder weer is.
Ook heb ik dit jaar wat meer op mijn hybride fiets gereden. Ik heb afgelopen seizoen een nieuwe Stevens met voorvering gekocht en die rijdt echt een stuk lekkerder dan mijn voorgaande barrel.
Op de Stevens ga ik meestal het bos in. Sinds ik een GPS heb op de fiets gaat er trouwens voor mij een hele nieuwe wereld open. Je kunt routes van Internet downloaden, die je dan vervolgens perfect na kunt rijden door de aanwijzingen op je GPS. Dat werkt echt super. Zo heb ik al verschillende fraaie routes gereden, ook dwars door het bos.
Ook heb ik een keer een van de clubtochten nagereden, die ik eerder met de GPS had getrackt. Dat was ook leuk om te doen.
Een van de meest fraaie tochten vind ik altijd de Mergelland tocht of de 10 Zwaarste Cols tocht, zoals we die de laatste jaren rijden. Het Zuid Limburgse heuvellandschap is voor mij toch wel het mooiste stukje Nederland en de tocht is een perfecte voorbereiding op de beproevingen in de Ardennen.
De Luxemburg tocht ging dit jaar erg goed. Het kostte mij geen bovenmatige inspanning en het was een belevenis om na zoveel jaren weer eens op de fiets vanuit Luxemburg in Apeldoorn aan te komen.

De Zomervakantie
In onze zomervakantie heb ik flink wat afgefietst, vandaar dat ik een paar hoogtepunten hier even uit wil lichten:
Tijdens het eerste deel van onze vakantie verblijven we 9 dagen in Comblain-au-Pont, een klein plaatsje onder Luik, precies op de samenloop van de Amblève en de Ourthe. Op één van mijn fietstochten daar heb ik de hoogtepunten uit onze Luxemburg tocht, de Wanne en de Muur van Stockem, als doel gesteld.
Ik vertrek 's ochtends vroeg en volg de rivier de Amblève die heftig slingerend in oostelijke richting loopt. Het is een prachtige (dus warme) dag en ik heb veel drinken nodig. Daarom sla ik onderweg na een paar uur bij een super maar even 2 liter water in. En ook wat proviand, want op zo'n lange zware tocht moet je goed aan de inwendige mens denken. Het is me al vaker gebeurd dat ik door of een gebrek aan water of door te weinig eten op een gegeven moment afknap (hongerklop) en dat wil ik nu echt voorkomen.
Het beklimmen van de Wanne geeft wel een heel ander gevoel zo zonder mijn fietsmaatjes, maar ik kom toch goed boven. Ook de Muur geeft geen grote problemen. Na de afdaling naar Stavelot neem ik niet de traditionele verraderlijke scherpe bocht rechts omhoog, maar ik ga linksaf en stop nog even in Stavelot bij de opgravingen van een kloosterruïne. Zo zie je nog eens dingen waar je anders aan voorbijrijdt.
Op de terugweg krijg ik het toch nog moeilijk, doordat de door mij gekozen weg over Lorce nog een flinke klim met zich meebrengt. Daar krijg ik spijt van. Een paar honderd meter voor het hoogste punt stop ik even om bij te komen en om het laatste slokje water op te drinken. Ik merk dat het klimmen me nu veel meer moeite gaat kosten. Had ik toch eerder water moeten tanken. Een aantal kilometers verder kom ik gelukkig langs een Super waar ik de nodige dorstlessers scoor, zodat het toch allemaal nog goed komt en ik na zo'n 120 zware kilometers weer van de vakantierust kan gaan genieten.
In het tweede deel van onze vakantie verblijven we in de Vercors aan de rivier de Bourne met haar prachtige Gorges. Hier heb ik mijn hart kunnen ophalen met een aantal schitterende tochten, waarbij ik o.a. de Col de Rousset en de Combe Laval heb beklommen.
Absoluut een aanrader trouwens deze omgeving. Zeker zo mooi als de Ardêche, maar een stuk minder druk in de het hoogseizoen.

Na de vakantie
Voor mij begint na de zomervakantie altijd weer de periode van belangrijke loopevenementen, zoals sinds een aantal jaren de Dam tot Damloop. Dat is een festijn dat ik voor geen goud zou willen missen. Het is één groot feest om door al die dorpjes met allemaal enthousiaste, juichende en feestende Amsterdammers te lopen. De temperatuur was prima voor een goede tijd. Ik heb zelfs dit jaar meer dan 10 minuten sneller gelopen dan vorig jaar, ruim binnen mijn streeftijd van 1:30, dus ik ben erg tevreden.
Het is sowieso merkwaardig hoeveel progressie er dit jaar in mijn prestaties zit. Dit in tegenstelling tot andere jaren. Het is al zeker een jaar of 7 zo, dat mijn loopresultaten heel constant blijven op een gemiddelde van rond de 10 km per uur, terwijl dat in vroegere jaren tegen de 12 km per uur was. Ik had me er al mee verzoend dat dit nou één keer het lot is van de ouder wordende mens, maar dit jaar heb ik zonder nou echt anders te trainen dan voorgaande jaren, mijn gemiddelde zien verbeteren tot inmiddels ruim 11 km/u. Ik ben er nog niet uit waar dat nu door komt. Maar zolang het lekker gaat ga ik maar gewoon door.
Ik houd niet zo van fietsen in de regen en modder, daarom blijven mijn activiteiten in de donkere maanden beperkt tot af en toe een tochtje in een mooi droog weekeinde. Verder voer ik wel mijn looptraining op tot minimaal 3 keer per week, waarbij de afstand varieert tussen de 8 en 17,5 km. In elk geval heb ik het voornemen om volgend jaar in februari ook weer de Minimarathon te lopen, zeker nu Centraal Beheer vanaf 2007 de hoofdsponsor is van dit evenement.

Volgend seizoen
Voor volgend jaar heb ik weer als belangrijkste doel om te gaan trainen voor de Luxemburg tocht. Of en in welke vorm we die weer gaan organiseren is nog niet helemaal duidelijk, maar ik reken erop dat er in elk geval een (zware) meerdaagse in het verschiet ligt. Voor mij is dat ieder jaar weer een drijfveer om minimaal 1500 kilometer in het voorseizoen te trainen, waarbij uiteraard flink wat klimwerk op de Posbank en de fraaie 10 Zwaarste Cols route in Zuid Limburg.
Hierbij zal ik een aantal van jullie ook vast wel weer treffen op de fiets en ik hoop daarbij weer veel plezier te mogen beleven aan onze gezamenlijke sporthobby.

Arie Hertgers

 

U bent niet geauthoriseerd om reacties te posten.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment